Foto:Shutterstock
Kotoranin I. K. (38), koji je povremeno obavljao poslove košarkaškog trenera, osuđen je juče u Višem sudu u Podgorici na jedinstvenu kaznu od 17 godina zatvora zbog seksualnog zlostavljanja maloljetnika, nedozvoljenih polnih radnji i iskorišćavanja djece za pornografiju, piše Pobjeda.
Prvostepenu presudu izrekla je sutkinja Irena Šofranac-Nedović, čije je vijeće tokom suđenja utvrdilo da je I. K. tokom 2022. i 2024. godine seksualno zlostavljao djecu, prikazivao im pornografske sadržaje i navodio ih na nedozvoljene polne radnje.
Dio krivičnih djela počinjen je u okolini sportskih objekata u Kotoru, gdje je osuđeni dolazio u kontakt sa maloljetnicima.
Prema navodima presude, I. K. je jednom od dječaka tokom januara 2022. godine u više navrata prikazivao pornografske snimke, dok je tokom 2024. godine drugog maloljetnika seksualno zlostavljao i podsticao na nedozvoljene polne radnje.
Sud je utvrdio i da je osuđeni koristio mobilne telefone i aplikaciju „Snapchat“ za razmjenu eksplicitnih fotografija i snimaka, uključujući materijal koji su mu slali maloljetnici, a koji je potom prosljeđivao.
Za krivična djela obljuba djeteta mlađeg od 14 godina i nedozvoljene polne radnje dobio je po pet godina zatvorske kazne.
Za tri krivična djela produženog iskorišćavanja djece za pornografiju dobio je ukupno osam godina robije, a sud je potom osudio na jedinstvenu kaznu od 17 godina zatvora.
U kaznu će, kako je saopštila sutkinja Šofranac-Nedović biti uračunato vrijeme koje je I.K. proveo u pritvoru od 31. jula 2024. godine.
Sud mu je nakon izricanja presude produžio pritvor koji može trajati do pravosnažnosti presude, a najduže do isteka izrečene prvostepene kazne.
Detaljni razlozi presude nijesu javno saopšteni, jer je prilikom obrazlaganja presude javnost bila isključena iz sudnice.
Pobjeda je još početkom avgusta 2024. godine objavila da je slučaj seksualnog zlostavljanja djece u Kotoru otkriven nakon što je Centar za socijalni rad obavijestio policiju o sumnjama na zlostavljanje maloljetnika.
Iz policije je tada potvrđeno da je prijava Centra za socijalni rad primljena 30. jula, nakon čega je I. K. uhapšen dan kasnije i protiv njega je pokrenut krivični postupak.
Posebno je problematizovana činjenica da je osumnjičeni godinama boravio u okruženju u kojem su trenirala djeca.
Iz uprave Košarkaškog kluba Kotor tada su tvrdili da I. K. nije bio zvanično angažovan kao pomoćni trener, već da je kao ljubitelj košarke povremeno prisustvovao treninzima i učestvovao u radu sa djecom.
Međutim, roditelji sa kojima je Pobjeda razgovarala tvrdili su da je on duže vrijeme bio prisutan u klubu, putovao sa djecom na takmičenja i organizovao zajedničke izlaske.
Slučaj seksualnog zlostavljanja maloljetnika u Kotoru otvorio je i pitanje bezbjednosti djece u sportskim klubovima, zbog čega je postupak ispitivanja pokrenuo Zaštitnik ljudskih prava i sloboda Crne Gore.
U mišljenju koje potpisuje zamjenica zaštitnika Snežana Mijušković konstatovano je da su povrijeđena prava djece i njihov najbolji interes, jer nijesu bila zaštićena od iskorišćavanja.
Iz dokumentacije koju je dostavio košarkaški klub proizilazi da su krajem jula 2024. godine do pojedinih njegovih predstavnika stigle informacije o sumnjivom ponašanju osobe koja je dolazila u kontakt sa djecom, uključujući i maloljetnike koji nijesu bili članovi kluba.
Prema izjašnjenju kluba, odmah je sazvana hitna sjednica Upravnog odbora, na kojoj je odlučeno da se osumnjičenom zabrani dalje prisustvo klupskim aktivnostima.
Organizovan je i roditeljski sastanak, a o saznanjima su obaviješteni policija i Centar za socijalni rad u Kotoru.
Klub je naveo da ranije nije imao prijave protiv osumnjičenog niti je njegovo ponašanje ukazivalo na krivična djela za koja se teretio.
Zaštitnik je konstatovao da su predstavnici kluba preduzeli mjere kako bi slučaj bio procesuiran, ali je istovremeno ukazao na ozbiljne nedostatke u propisima koji uređuju zaštitu djece tokom sportskih aktivnosti.
Posebno je upozoreno da ne postoje jasne procedure za provjeru osoba angažovanih u sportskim klubovima koje dolaze u kontakt sa djecom, kao ni dovoljno precizna pravila o međusobnim pravima i obavezama klubova i roditelja.
Zaštitnik nije mogao da utvrdi ni da li postoje pravila koja obavezuju osobe angažovane u klubovima da se kontinuirano edukuju o pravima djece.
Sportska inspekcija je, prema mišljenju Zaštitnika, saopštila da nije imala prijavu povodom ovog slučaja, zbog čega nije vršila nadzor u klubu, kao i da nije nadležna za postupanje u konkretnom predmetu.
Zbog uočenih nedostataka, Zaštitnik je preporučio Ministarstvu sporta i mladih da analizira važeće propise i jasnije definiše pravila koja će garantovati bezbjednost djece i njihovu zaštitu od seksualnog uznemiravanja i iskorišćavanja tokom bavljenja sportom.
Izvor:CDM
