Za ovu biljku mnogi nisu čuli, a može da ublaži glavni simptom menopauze

Jedna od najpoznatijih ljekovitih biljaka koje se tradicionalno upotrebljavaju za ublažavanje tegoba perimenopauze, menopauze i nakon nje prepoznaje se po grozdastim pahuljastim bijelim cvjetovima na elegantnoj stabljici koja može da naraste do dva i po metra, pa možda i ne čudi što su je Evropljani, nakon što su je donijeli iz Sjeverne Amerike, prvo doživljavali kao ukrasnu biljku. Tek su se kasnije zainteresovali za njena ljekovita svojstva te se danas cimicifuga (Actaea racemosa) često koristi najprije za ublažavanje valunga, odnosno talasa vrućine, ali u tradicionalnoj medicini to nije bila njena jedina ni glavna namjena.

Među sjevernoameričkim starosjedeocima tu su višegodišnju biljku upotrebljavali za smanjenje bolova kod artritisa, kod mišićnih i menstrualnih grčeva, kod PMS-a, glavobolje i bolova u tijelu, ali i kod bolova povezanih s porođajem te kod simptoma menopauze. U 20. vijeku neki ljekari konvencionalne medicine počeli su da primjenjuju cimicifugu za ublažavanje bolova povezanih s ginekološkim poremećajima, a danas se njeno korenje i podzemne stabljike prerađuju u biljne preparate za smanjenje valunga, koji nastaju dijelom kao posledica pada nivoa estrogena. Najčešća su tegoba u menopauzi te pogađaju do 80 posto žena.

Cimicifuga je poznata i kao crni kohoš ili grozdasta svjetiljka. Zanimljivo ime potiče od latinskih riječi cimex (stenica) i fugare (terati), jer se smatralo da njen miris odbija insekte. Koliko ta biljka, koja ne sadrži fitoestrogene, zapravo pomaže kod simptoma menopauze i koliko je njena učinkovitost dokazana, odgovara mag. farm. Lucija Majetić iz Apoteka Zagrebačke županije.

“Danas se cimicifuga najčešće povezuje s ublažavanjem navala vrućine i pojačanog znojenja. Rezultati istraživanja ipak nisu jednosmjerni i zavise od sastava i pripreme ekstrakta, pa se rezultati istraživanja standardizovanih preparata ne mogu pripisati svim proizvodima koji sadrže cimicifugu. Kod primjene određenih standardizovanih ekstrakata kod dijela žena bilježi se smanjenje učestalosti i intenziteta valunga te noćnog znojenja. Budući da ti simptomi mogu znatno da naruše kvalitet života u perimenopauzi i menopauzi, njihovo ublažavanje može doprinijeti boljem snu, pa žene mogu biti odmornije i imati više energije tokom dana”, kaže mag. farm. Majetić.

Mehanizam djelovanja cimicifuge nije potpuno razjašnjen, a podaci upućuju na to da efekat nije posledica jednostavnog hormonskog djelovanja, nego bi mogao da uključuje više bioloških mehanizama. Vodeća pretpostavka odnosi se na serotoninski sistem, koji u hipotalamusu učestvuje u regulaciji tjelesne temperature. Kako su promjene u termoregulaciji povezane s naletima vrućine, moguće je da delovanje na serotoninske receptore ublažava simptome, ali to još nije potvrđeno istraživanjima na ljudima, objasnila je farmaceutkinja. Istražuju se i opioidni receptori te drugi signalni putevi, dok dosledni dokazi o estrogenskom djelovanju izostaju.

“Evropska agencija za lekove (EMA) određenim preparatima cimicifuge priznaje status dobro utemeljene medicinske upotrebe za ublažavanje naleta vrućine i pojačanog znojenja u menopauzi. Procjena se zasniva na brojnim kliničkim istraživanjima u kojima je učestvovalo više hiljada žena, a zajednički rezultati upućuju na poboljšanje simptoma. Pojedinačna istraživanja ipak nisu ujednačena, pa se priznanje odnosi samo na standardizovane ekstrakte, kod kojih su način ekstrakcije i sadržaj aktivnih supstanci tačno određeni, tako da svaka doza ima isti sastav. Takvi preparati se nalaze među registrovanim biljnim ljekovima, čiji kvalitet, efikasnost i bezbijednost procjenjuje nadležna agencija”, kaže dalje mag. farm. Majetić.

Dodaci ishrani spadaju u hranu, ne prolaze takvu procjenu efikasnosti, a sastav im se među proizvodima može znatno razlikovati, pa nisu nužno uporedivi.

Cimicifuga je na tržištu dostupna u obliku kapsula, tableta, tečnog ekstrakta i kapi, dok je sušeni rizom za čaj ređi. Ekstrakt rizoma cimicifuge dolazi samostalno ili u kombinaciji s drugim sastojcima. Uvijek provjerite sastav, doziranje, kao i to da li je riječ o dodatku ishrani ili registrovanom biljnom lijeku, upozorava mag. Majetić. Jedinstvene doze nema, ona zavisi od vrste i koncentracije ekstrakta, pa bi kod uzimanja trebalo slijediti uputstva proizvođača. Efekat ne mora da se pojavi odmah, za procjenu koristi može biti potrebno nekoliko nedjelja redovne primjene. Bez savjeta ljekara cimicifugu ne bi trebalo uzimati duže od šest mjeseci zbog rijetkih slučajeva oštećenja jetre, iako uzročna povezanost nije uvijek potvrđena, kaže sagovornica. Međutim, ako se pojave tamna mokraća ili žutilo kože i beonjača, prekinite primjenu i odmah se javite ljekaru.

Istražuju se i druga moguća djelovanja cimicifuge, kao što su protivupalno dejstvo, uloga u očuvanju kostiju i primjena kod PMOS-a (poliendokrini metabolički ovarijalni sindrom, novi naziv za sindrom policističnih jajnika, PMOS). Ali, za njih nema dovoljno kvalitetnih dokaza.

“Najvažnije je kod uzimanja cimicifuge biti oprezan zbog mogućeg oštećenja jetre; i neuobičajen umor razlog je za prekid primjene i javljanje ljekaru. Zbog rizika od prevremenih kontrakcija kontraindikovana je u trudnoći i tokom porođaja. Osobe s bolešću jetre treba da se savjetuju s ljekarom, takođe i žene koje imaju ili su imale hormonski zavisan tumor”, ističe mag. farm. Majetić.

“Vrlo je važno reći i da službene smernice EMA-e izričito navode da preparati rizoma cimicifuge ne smiju da se primjenjuju istovremeno s estrogenima – koji su ključna komponenta hormonske supstitucione terapije – osim ako to nije preporučio i odobrio ljekar. Oprez važi i uz fitoestrogene poput soje i crvene djeteline: sigurnost kombinacije slabo je istražena, a dodatna korist nije potvrđena. Magnezijum, vitamin D i omega-3 često se uzimaju u menopauzi radi zdravlja kostiju i mišića, a za njihovo kombinovanje s cimicifugom nisu poznate interakcije, pa mogu da se uzimaju prema individualnim potrebama.