Foto:Shutterstock
Istraživači su otkrili da su djeca koja su prije rođenja bila izložena određenom povrću kroz ishranu svojih majki kasnije, sa tri godine, rjeđe negativno reagovala na miris iste te hrane.
Pokušaj da se djeca ubijede da se hrane zdravo predstavlja izazov sa kojim se mnogi roditelji suočavaju, a nova mala studija ukazuje na to da bi trudnoća mogla biti ključni period za uticanje na ukus mališana, prenosi Science alert.
Istraživači su otkrili da su djeca koja su prije rođenja bila izložena određenom povrću kroz ishranu svojih majki kasnije, sa tri godine, ređe negativno reagovala na miris iste te hrane.
Pored boljeg razumijevanja koliko fetus može da apsorbuje tokom trudnoće, ovo otvara mogućnost da se smanji odbojnost djece prema povrću prije nego što je uopšte razviju.
Nalazi dolaze od tima istraživača sa Univerziteta u Daramu i Univerziteta Aston u Velikoj Britaniji i pokazuju da ukusi i neukusi formirani tokom trudnoće mogu da se zadrže i u ranom djetinjstvu.
Pedijatri ističu tri vrste hrane najzdravije za rast djece
“Ono što vidimo tokom vremena jeste da djeca i dalje više vole povrće sa kojim su bila izložena dok su bila u materici”, kaže psihološkinja Nadja Rajsland sa Univerziteta u Daramu.
Kako dodaje, “iz ovoga možemo zaključiti da izloženost određenom ukusu u kasnoj trudnoći može dovesti do dugotrajne memorije ukusa ili mirisa kod djece, potencijalno oblikujući njihove prehrambene navike godinama nakon rođenja”.
Reakcije djece
Ova ista djeca su ranije bila izložena šargarepi i kelju kroz ishranu svojih majki. Prije rođenja, u 32. i 36. nedjelji trudnoće, istraživači su ultrazvukom bilježili izraze lica fetusa nakon što su majke konzumirale kapsule sa visokim koncentratom praha kelja ili šargarepe.
Kako je objavljeno u studiji iz 2022. godine, postojali su dokazi da su nerođene bebe reagovale na te ukuse i mirise.
U trećem trimestru (oko 28. nedjelje trudnoće), dovoljno su razvijena da mogu da osjete ukuse i mirise u plodovoj vodi koja dolazi kroz placentu od majke.
Istraživači su ovde željeli da vide da li te reakcije i to uslovljavanje traju i u djetinjstvu. Sa tri godine, 12 djece je izloženo mirisima kelja i šargarepe na štapićima od vate, a njihove reakcije su bilježene kao „lice koje plače“ (negativno) ili „srećno lice“ (pozitivno).
Uopšteno, trogodišnjaci su pokazali manje negativnih reakcija na povrće kojem su bili izloženi u materici nego na drugo. Gorki kelj je izazvao više negativnih reakcija u cjelini, ali rana izloženost je izgledala da ih ublažava.
Studija ima ograničenja, uključujući veoma mali uzorak i činjenicu da je uključivala samo jednu populaciju. Djeca nisu zapravo jela hranu niti su birala šta će jesti, a nije praćeno šta se dešavalo između rođenja i treće godine.
Ipak, nalazi su dovoljno značajni da se tema dalje istražuje.
“Važno je napomenuti da na preferencije ukusa i prehrambene navike utiče složena interakcija genetskih, sredinskih i kulturnih faktora“, navode istraživači.
Kao primjer su naveli genetske razlike među pojedincima koje igraju važnu ulogu u tome kako se različite hrane i mirisi doživljavaju.
“Zbog toga genetske predispozicije, koje utiču na osjetljivost na ukuse, mogu promijeniti značaj efekata prenatalne izloženosti“, objašnjavaju istraživači.
Znamo da djeca mogu biti izbirljiva, a usmjeravanje ka zdravijoj ishrani od početka može doprinijeti boljem zdravlju populacije.
Uravnotežena ishrana utiče na mnoge aspekte fizičkog i mentalnog zdravlja, uključujući dugovječnost, rizik od raka, gojaznost i bolesti poput Alchajmera.
Ovo je još jedan razlog, među mnogima, zašto trudnice treba da vode računa o ishrani: ranije studije su pokazale povezanost sa zdravljem srca i neurološkim razvojem.
“Ovi nalazi daju dodatnu podršku upotrebi prenatalne izloženosti za poboljšanje prihvatanja povrća koje djeca često ne vole”, kaže psihološkinja Žaklin Bliset sa Univerziteta Aston.
Istraživanje je objavljeno u časopisu Developmental Psychobiology.
Izvor:DAN
