Foto:CDM
Sistemski eritemski lupus predstavlja autoimunu bolest čije su glavne odlike zahvaćenost više organskih sistema, prisustvo mnogobrojnih autoantitijla, od kojih neka učestvuju u imunološkom oštećenju tkiva. Iako ova bolest može zahvatiti mnoge organe, najčešće su napadnuti koža, bubrezi, zglobovi, hematopoezno tkivo, centralni nervni sistem, naglašava dr Bojana Knežević, specijalista reumutologije sa Vojno – medicinske akademije u Beogradu i srtučni konsultant u ZU “Tesla medical” u Beranama.
Prema njenim riječima, istraživanja pokazuju da prosječno jedna od 2000 osoba oboli od lupusa.
“Sistemski eritemski lupus je primarno bolest mladih žena, a starosna dob u kojoj najčešće obolijevaju je između 15. i 40. godine života. Žene čak 6 -10 puta češće obolijevaju u odnosu na muškarce”, objašnjava dr Knežević.
Ona naglašava da dosadašnja istraživanja nijesu mogla u potpunosti da otkriju koji je uzrok nastanka ove bolesti, ali se ljekari slažu u jednom, a to je da je za nastanak lupusa odgovorno udruženo dejstvo više faktora.
“Sve njih možemo podijeliti u dvije grupe: egzogene (spoljašne) i endogene (unutrašnje). Među spoljašnim činiocima najšečće se apostrofira dejstvo infektivnih agenasa, dok kod unutrašnjih faktora najzapaženiju ulogu igraju genetska predispozicija i hormonski status. Takođe, dejstvo ultravioletnih zraka podstiče i pogoršava kožne manifestacije bolesti”, objašnjava dr Kenežević.
Stručna konsultatkinja ZU “Tesla Medical” iz Berana i ističe da sistemski eritemski lupus (Lupus erythematosus systemicus) je bolest čija klinička slika izuzetno varira.
“Početak bolesti je praćen nespecifičnim simptomima, povišenom temperaturom i malaksalošću, bolovima u zglobovima i mišićima, promjenama na koži, anemijom i smanjenjem broja bijelih krvnih zrnaca. Obično bolest zahvata samo jedan organ da bi se kasnije javile i druge kliničke manifestacije. Klinički tok olakšava prisustvo specifičnih antitijela još na početku bolesti, tako da je moguće na vrijeme započeti liječenje. Zglobno – mišićni simptomi se javljaju kod većine bolesnika i obično se ispoljavaju bolom u zglobu (artralgija) ili u obliku prolaznog artritisa velikih zglobova. Kožne promjene se sreću kod 80 odsto bolesnika i manifestuju se kao eritem obraza ( u obliku leptira) i kao eritemska ili makulopapulozna ospa koja zahvata šire površine kože izložene suncu”, obajšnjava dr Knežević.
Dr Knežević navodi da osnovu za postavljanje dijagnoze predstavlja bogata i karakteristična klinička slika, a pouzdan način predstavlja i prisustvo specifičnih antitijela u krvi bolesnika.
“Pri postavljanju dijagnoze, potrebno je obratiti pažnju na mlade pacijentkinje koje imaju povišenu tjelesnu temperaturu. Ipak po najnovijem kriterijumu za dijagnostikovanje bolesti, neophodno je da su prisutna najmanje četri vrlo jasna simptoma iz već opisane kliničke slike. Savremene metode liječenja uključuju: nefarmakološko lijčenje, farmakološke mjere i druge standardne tretmane”, naglašava dr Knežević i dodaje da standardni terapijski protokoli za pojedine entitete sistemskog lupusa uključuju glikokortikoide kao prvi terapijski pristup, zatim rano uvođenje ciklofosfamida kao i uvođenje standardnih citotoksičnih ljekova.
“Primarni cilj u liječenjeu jeste postizanje dana. Trudnoća je dozvoljena kod bolesnica, ako je bolest u mirnom periodu, ali naravno uz stalni nadzor ljekara”, zaključuje dr Knežević.
Izvor:CDM
