Iznenađujuće otkriće naučnika: Boravak pored voljene osobe može da utiče na nivo šećera u krvi

Društvena bliskost mogla bi da ima povoljan uticaj na nivo šećera u krvi, pokazuje nova studija objavljena u naučnom časopisu “Science Advances”.

Istraživači su ispitivali da li blizina voljene osobe može da utiče na trenutnu fiziološku regulaciju organizma.

Upoređivali su nivo glukoze u krvi nakon obroka bogatog ugljenim hidratima kod osoba koje su jele same i onih koje su obrok konzumirale u društvu svog emotivnog partnera.

“Otkrili smo da ljudsko tijelo efikasnije reguliše svoje funkcije u neposrednoj blizini druge osobe. Nakon istog unosa ugljenih hidrata, nivo glukoze u krvi manje je rastao i brže se vraćao na početne vrijednosti kada su učesnici jeli sa svojim partnerima nego kada su jeli sami”, izjavila je glavna autorka studije, dr Šir Atzil, vanredna profesorka na Odeljenju za psihologiju Hebrejskog univerziteta u Jerusalimu, za Medscape Medical News.

Ljudska fiziologija povezana je sa društvenim okruženjem

“Ljudi su duboko društvena bića, ali se fiziologija obično proučava kao da organizam samostalno reguliše svoje funkcije, potpuno izolovan od drugih. Shvatili smo da takav pristup zanemaruje nešto veoma važno. Život započinjemo potpuno zavisni od drugih kada je riječ o regulaciji fizioloških potreba”, objasnila je Atzil.

Istraživači su zato željeli da utvrde da li društvena regulacija i dalje utiče na ljudsku fiziologiju i u odraslom dobu.

Eksperimenti sprovedeni na odraslim osobama obuhvatili su ukupno 339 mjerenja. Učesnici su isti eksperiment prolazili najprije sami, a zatim u prisustvu svog emotivnog partnera. Partnerima je bilo dozvoljeno da prirodno komuniciraju, uključujući razgovor i fizički dodir.

Iako su početne vrijednosti glukoze bile slične u oba slučaja, nivo šećera u krvi bio je niži u svim mjerenim periodima nakon obroka kada su učesnici jeli u društvu svojih partnera.

Ipak, istraživači upozoravaju da ove rezultate ne treba tumačiti kao dokaz da zajednički obroci mogu da zamijene terapiju ili lečenje dijabetesa.

“Ne tvrdimo da je jedenje sa bliskom osobom način lečenja dijabetesa niti da pacijenti treba da mijenjaju način na koji kontrolišu nivo glukoze. Studija je, međutim, ukazala na novu dimenziju koja može da utiče na metabolizam glukoze i koju sada treba ispitati kod osoba sa metaboličkim oboljenjima”, navela je Atzil.

Komentarišući rezultate za Medscape Medical News, dr Skot Ajzaks, vanredni profesor medicine na Medicinskom fakultetu Univerziteta Emori u Atlanti i bivši predsjednik Američkog udruženja kliničke endokrinologije, rekao je da nalazi ukazuju na moguću povezanost bliskih odnosa i regulacije glukoze, iako istraživanje nije uspjelo da utvrdi tačan mehanizam koji stoji iza tog efekta.

“Društvena povezanost može da utiče na mnogo više od toga kako se osjećamo. Ona može da utiče i na način na koji naš organizam reguliše nivo glukoze u krvi”, istakao je Ajzaks.

Govoreći o osobama sa dijabetesom, on je primijetio da se promjene u kontroli glukoze mogu javiti tokom stresnih perioda ili kada dođe do promjena u njihovoj socijalnoj podršci.

Međutim, takve promjene često su praćene i promjenama u kvalitetu sna, načinu ishrane, fizičkoj aktivnosti i pridržavanju terapije, zbog čega je teško precizno utvrditi koliki je pojedinačni uticaj društvenih odnosa.

Zbog toga su potrebna dodatna istraživanja kako bi se utvrdilo na koji način bliskost sa drugim ljudima može da utiče na metabolizam i regulaciju šećera u krvi.