Foto:Shutterstock
Gubitak težine i održavanje postignute težine može biti izuzetno teško. Naučnici su sada možda otkrili da je jedan od razloga to što gojaznost može ostaviti trajno “sjećanje” u imunološkim ćelijama koje se nalaze u masnom tkivu.
Studija provedena na miševima pokazala je da gojaznost uzrokuje dugotrajne promjene u imunološkim ćelijama poznatim kao makrofagi, čime se remete procesi koji inače pomažu masnom tkivu da pravilno funkcioniše.
Ključno je da su ove promjene opstale čak i nakon što su gojazni miševi prebačeni na ishranu s niskim udjelom masti. To bi moglo objasniti zašto su imali problema s gubitkom težine.
Istraživači navode da bi ova ćelijska “memorija gojaznosti” mogla objasniti zašto tijelo može pružati otpor gubitku masnog tkiva.
Doktorka Amelie Bonnefond, stručnjakinja za genetiku gojaznosti koja nije učestvovala u studiji, izjavila je za BBC da nalazi eksperimenata na miševima pružaju nove i uvjerljive mehanističke dokaze o tome kako se ćelije povezuju s pamćenjem gojaznosti.
Makrofagi u masnom tkivu imaju nekoliko zadataka, uključujući uklanjanje mrtvih ćelija i obnavljanje supstanci koje podstiču razgradnju masti.
Međutim, da bi normalno funkcionisali, makrofagi moraju biti sposobni provoditi “alternativno splajsovanje”, proces koji omogućava ćelijama da uzmu kopije genetskog koda i preurede ih u različitim kombinacijama.
Na taj način jedan gen može proizvesti širok spektar bioloških molekula, a ovaj proces je fundamentalan za normalno funkcionisanje ćelija.
Kada su istraživači ispitivali makrofage u masnom tkivu gojaznih miševa, otkrili su trajne probleme s ovim procesom koji nisu uočeni kod mršavih miševa.
Tim je potom istražio da li se nešto slično može dogoditi i kod ljudi. Analizom uzoraka masnog tkiva osoba s gojaznošću i bez nje pronašli su dokaze o sličnim razlikama u makrofagima.
Ipak, Bonnefond nije bila uvjerena u rezultate eksperimenata s ljudskim tkivom, navodeći ih kao glavno ograničenje studije. Nalazi su uglavnom zasnovani na korelacijama i nisu uzimali u obzir potencijalno važne faktore poput dobi i spola.
Profesor Ferdinand von Meyenn, stručnjak za ishranu i metaboličku epigenetiku, rekao je da studija ne pokazuje jesu li ćelijske promjene izazvane gojaznošću dugotrajne kod ljudi.
“Ciljanje defektnih makrofaga kako bi se pomoglo u gubitku težine razumna je terapijska ideja u principu”, rekao je profesor Ferdinand von Meyenn.
Međutim, dodao je da smo još “daleko” od pretvaranja ove ideje u tretman za ljude.
Izvor:DAN
