“Zdrava” navika koja zapravo podiže hormon stresa

Kortizol ima važnu ulogu u odgovoru tela na stres, ali i u regulaciji metabolizma i nivoa energije tokom dana.

“To je steroidni hormon stresa koji proizvode nadbubrežne žlijezde”, objašnjava dr Dženifer Čeng za Parade. Iako su povremene promjene normalne, dugoročno povišen nivo kortizola može biti problem. Ljekari upozoravaju da čak i neke zdrave navike mogu privremeno povećati njegov nivo.

“Pacijentima uvijek govorim da se zdravlje svodi na san, ishranu i vježbanje, i to tim redosledom”, napominje dr Andres Splenser.

Endokrinolozi ističu da visokointenzivni intervalni treninzi (HIIT) mogu privremeno povisiti nivo kortizola.

Dr Čeng objašnjava da tokom takvih treninga tijelo prepoznaje pojačan fizički napor i oslobađa hormone stresa.

“HIIT može izazvati privremeni skok nivoa kortizola”, kaže doktorka.

Kortizol tokom intenzivne fizičke aktivnosti ima važnu ulogu. Dr Viktorija Fin objašnjava da pomaže povećanje nivoa šećera u krvi i podržava rad srca i mišića tokom napora.

“Jednostavno rečeno, kortizol pomaže telu da izdrži kratke nalete naporne aktivnosti”, navodi dr Fin. Istraživanja pokazuju da se nivo kortizola nakon HIIT treninga obično vraća na početne vrijednosti u roku od 24 sata.

To ne znači da su HIIT treninzi loši.

“Stres od vježbanja je dobra stvar”, ističe dr Splenser. Dodaje da se tijelo redovnim vježbanjem prilagođava, pa odgovor na stres vremenom postaje efikasniji. Ipak, upozorava da pretjerivanje može izazvati probleme i savjetuje postepen napredak i prilagođavanje intenziteta sopstvenoj kondiciji.

Pored uravnoteženog pristupa treningu, ljekari preporučuju i druge navike za održavanje zdravog nivoa kortizola. Dr Fin savjetuje tehnike poput meditacije, vježbi disanja, boravka u prirodi i održavanja društvenih kontakata.

Takođe naglašava važnost kvalitetnog sna jer “hronični nedostatak sna ili loš raspored spavanja mogu poremetiti ovaj ritam, što dovodi do hronično povišenih nivoa kortizola”. Ako je stres dugotrajan ili izaziva zabrinutost, dr Čeng preporučuje razgovor s ljekarom i, po potrebi, upućivanje terapeutu ili psihologu.