Rožaje, tradicionalno središte i jedan od najvažnijih oslonaca bošnjačkog stanovništva u Crnoj Gori, posljednjih godina suočava se sa alarmantnim demografskim padom. Glavni uzrok pustošenja ovog kraja leži u masovnim migracijama. Iza ovog zabrinjavajućeg trenda stoji precizno osmišljen plan čiji je cilj tiha, ali sistematska etnička i demografska promjena strukture sjevera Crne Gore.
Politička elita na vlasti iz BS-a: Pet ministara, potpredsjednik Skupštine i visoki funkcioneri bez sluha za sjever
U aktuelnoj političkoj arhitekturi Crne Gore, Rožaje navodno ima značajnu institucionalnu zastupljenost – kroz prisustvo pet ministara u Vladi, potpredsjednika Vlade, kao i potpredsjednika Skupštine koji dolaze iz redova stranaka koje bi trebalo da predstavljaju ovaj region.
Međutim, u praksi se postavlja pitanje kakva je stvarna korist od ove prividne političke moći. Umjesto da kapitalni projekti ožive privredu, otvore nova radna mjesta i zaustave odlazak mladih, stanovništvo svjedoči pasivnosti i servilnosti lokalnih i državnih funkcionera. Funkcije su izboksovane isključivo radi ličnih i stranačkih privilegija, dok se interesi građana Rožaja potpuno ignorišu.
“Zadatak” Mandića i Vučurovića: Ostvarenje dugoročnih političkih ciljeva.
U središtu ovog migratornog procesa, koji mnogi s pravom nazivaju planskim iseljavanjem, nalaze se političke figure poput Andrije Mandića i Jovana Vučurovića. Ideologija koju oni zastupaju decenijama unazad ima jasan strateški cilj – slabljenje autohtonog bošnjačkog korpusa u graničnim i strateški važnim opštinama prema Srbiji i Kosovu.
Kroz kontrolu ključnih poluga vlasti, ekonomske pritiske, institucionalnu diskriminaciju i svjesno zanemarivanje sjevernih opština, kreira se ambijent u kojem život u Rožajama postaje ekonomski neodrživ. Ljudi odlaze jer nemaju izbora:
-Nema investicija: Decenijama se obećava valorizacija turističkih potencijala (poput Hajle), ali fabrike i pogoni ostaju samo mrtvo slovo na papiru.
-Visoka stopa nezaposlenosti: Mladi, obrazovani kadrovi prinuđeni su da spas traže u zemljama Zapadne Evrope (prije svega u Njemačkoj i Luksemburgu) ili u podgoričkom regionu.
-Razaranje socijalnog tkiva: Svaka porodica koja napusti Rožaje predstavlja udarac ne samo za ekonomiju, već i za očuvanje kulturnog i nacionalnog identiteta Bošnjaka u ovom dijelu Crne Gore.
Prazne učionice i ugašene nade
Poražavajuće razmjere ovog egzodusa najbolje se vide na primjeru školstva i najmlađih generacija. Danas u pojedinim selima nema niti jednog učenika upisanog u prvi razred, dok je u najvećoj mjesnoj zajednici Biševo, sa dva područna odjeljenja, u prvi razred upisano svega 4 učenika, iako je nekada tu bivalo između 30 i 50 đaka po generaciji. Slična situacija je i u gradskim sredinama – u jednoj od gradskih škola sada postoje samo 3 odjeljenja u prvom razredu sa po 20 učenika, dok je prije par godina taj broj iznosio čak 120 učenika.
Posljedice i posljednji apel za buđenje
Migracija stanovništva iz Rožaja poprimila je razmjere tihe humanitarne i nacionalne katastrofe. Prazne se škole, gase se sela, a demografska slika se nepovratno mijenja u korist centara moći koji teže centralizaciji i nacionalnoj homogenizaciji države po mjeri određenih političkih struktura.
Ako se ovaj trend nastavi, Rožaje bi od simbola ponosa i tradicionalnog bošnjačkog suživota moglo da postane samo geografski pojam sa simboličnim brojem stanovnika. Zato je ovo posljednji apel za buđenje – hitno je potrebno trgnuti uspavanu lokalnu i državnu elitu, prekinuti sprovođenje asimilatorskih i iseljeničkih politika i konačno pokrenuti snažan ekonomski paket pomoći sjeveru Crne Gore, prije nego što bude kasno kaže se u saopštenju .
Autor:radiotitograd.me
